© 2018 by Piotr Marcinowicz & Wojciech Marcinowicz. Proudly created with Wix.com

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon
  • White LinkedIn Icon
  • White Google+ Icon

Interesuje Cię ten temat? Chcesz pomóc w rozwoju tego serwisu? Napisz do nas!

Hennela 10/2 02-495 Warszawa

Dawkowanie - początek leczenia

  • osiągnięcie właściwej dawki determinowane jest subiektywnym samopoczuciem pacjenta, tym czy ustąpiły objawy głodu alkoholowego lub objawy jemu równoważne

    • na etapie zwiększania (“titracji”) dawki nie ma określonego schematu. Dawkę należy zwiększać tak aby minimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (zwykle o 10mg co 3 dni). Jeżeli one wystąpią, należy monitorować ich nasilenie i stosownie modyfikować dawkowanie leku. W przypadku złej tolerancji baklofenu należy zwiększać dawkę w większych odstępach czasu lub dzielić tabletki na 5mg. Jeżeli nasilenie działania niepożądanego jest uciążliwe można na dłuższy czas wstrzymać eskalację dawki lub zmniejszyć dawkę o 1/3 i ponownie zacząć zwiększać w dużo wolniejszym tempie.

    • nie ma przesłanek na podstawie, których można by ustalić jakie wystąpią działanie niepożądane, ani czy zastosowana dawka maksymalna będzie skuteczna. Należy zapoznać się z możliwymi działaniami niepożądanymi - w trakcie terapii mogą nie wystąpić żadne z nich, aczkolwiek zwykle jakieś wystepują. Większość działań niepożądanych jest związana z działaniem leku, dlatego zmniejszenie dawki lub odstawienie skutkuje ich ustąpieniem.  

    • nie należy zwiększać dawki szybciej niż 10mg/3dni ponieważ mogą wystąpić bardziej nasilone działania niepożądane, nawet jeżeli pacjent wydaje się dobrze tolerować lek. Zdaniem autorów (P.M./W.M) jeżeli na tym etapie zostanie stwierdzony brak współpracy w leczeniu należy rozważyć przerwanie terapii z uwagi na ryzyko rekreacyjnych intoksykacji lekiem. Aczkolwiek baklofen w swoim działaniu nie daje przyjemnego “haju” (jak np. Relanium czy leki z grupy zolpidemu), to jednak przyjęcie zbyt dużej dawki może się wiązać ze znacznym upośledzeniem psychoruchowym, skutkującym np. urazami. Terapia baklofenem wymaga współpracy i cierpliwości. Ponieważ ostatecznie dawkowanie jest uzależnione od subiektywnego samopoczucia pacjenta, wzajemne zaufanie jest kwestią kluczową. 

  • zgodnie z zebranymi do tej pory danymi naukowymi średnia dawka skuteczna oscyluje między 140-180mg/d. W świetle ograniczenia zalecanej przez RTU dawki do 80mg/d stanowi to pewien problem, jednak można w przypadku niewystarczającej skuteczności stosować dodatkowo inne leki, które bywają pomocne. W ich doborze należy się ściśle kierować wskazaniami do stosowania w oparciu o badanie psychiatryczne. 

  • doświadczenia lekarzy francuskich sugerują, że całkowite odstawienie alkoholu nie jest konieczne przed rozpoczęciem leczenia. Zwiększające się dawki baklofenu mogą powoli “wypierać” alkohol z życia Uzależnionego. Niemniej zdaniem Autorów (P.M./W.M.) wydaje się bardzo racjonalne aby rozpoczynać leczenie baklofenem w warunkach oddziału detoksykacyjnego. Dotyczy to szczególnie pacjentów wychodzących z długich i intensywnych ciągów alkoholowych, dla których odstawienie w warunkach domowych może się wiązać z zagrażającym życiu delirium. Baklofen nie służy do prowadzenia detoksykacji i nie zabezpieczy pacjenta w stopniu takim jak detoks diazepamowy!!! 

  • doświadczenie kliniczne pokazuje również, że wcześniejsze odstawienie alkoholu może się przyczynić do niższej skutecznej dawki baklofenu. Sugeruje się aby w przypadku pacjentów nie wymagających detoksu w warunkach szpitalnych spróbowali oni na początku leczenia dobrowolnie ograniczyć spożycie alkoholu. Niezależnie od wcześniejszych (przeważnie zniechęcających) doświadczeń z terapią uzależnień jest do bardzo dobry moment na ponowne rozpoczęcie takowej. 

Jest to etap intensywnej współpracy, a w przypadku nie uczestniczenia przez pacjenta w równoległym procesie terapeutycznym, na lekarzu prowadzącym leczenie spoczywa obowiązek psychoedukacji i budowanie przymierza terapeutycznego na cotygodniowych wizytach.