© 2018 by Piotr Marcinowicz & Wojciech Marcinowicz. Proudly created with Wix.com

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon
  • White LinkedIn Icon
  • White Google+ Icon

Interesuje Cię ten temat? Chcesz pomóc w rozwoju tego serwisu? Napisz do nas!

Hennela 10/2 02-495 Warszawa

  • Celem terapii baklofenem jest uzyskanie u osoby uzależnionej stanu obojętności (ang. “indifference”) względem substancji psychoaktywnej tj alkoholu. Znikają osiowe objawy uzależnienia jakimi są obsesje (uporczywe, niechciane myśli) związane z piciem, alkoholem, imprezami itd., oraz zanika przymus (kompulsja) konsumpcji alkoholu. Osoby w trakcie leczenia często też zgłaszają ustąpienie mniej specyficznych objawów głodu alkoholowego takich jak niepokój, niemożność znalezienia sobie miejsca, chęć podejmowania ryzykownych zachowań, czy objadanie się. 

  • Skutkiem zaniku obsesji picia może być zarówno całkowita abstynencja jak i po prostu zmniejszenie ilości spożywanego alkoholu. Przy obecnym stanie wiedzy na temat baklofenu autorzy (P.M.) uwają, że należy uznać leczenie baklofenem za ekwiwalent leczenia paliatywnego - ostatniego rzutu, kiedy wszystkie inne metody zawiodły, ukierunkowane na redukcję szkód i cierpienia.  Osiągnięcie zatem częściowej redukcji picia należy również traktować jako sukces. W literaturze naukowej przyjmuje się za satysfakcjonujący powrót do tzw. LRD - low risk drinking. Według badania ankietowego stowarzyszenia „Baclofène”, około 30% z osób przyjmujących bakolofe postanawia całkowicie zrezygnować z picia lub pić jedynie w wyjątkowych sytuacjach, 30% pije okazjonalnie w sposób umiarkowany, a inni bar- dziej regularnie, ale w granicach norm WHO (14 standardowych kieliszków na tydzień w przy- padku kobiet i 21 w przypadku mężczyzn).

  • Olivier Ameisen stan obojętności opisywał słowami: “Nie zmuszam się do abstynencji; po prostu nie mam ochoty pić”.